ຄວາມສຳພັນທີ່ປ່ຽນໄປ ແຕ່ມິດຕະພາບຍັງຄົງເດີມ
ວ່າກັນວ່າ ເມື່ອອາຍຸຫຼາຍຂື້ນໝູ່ເພື່ອນທີ່ເຄີຍສະໜຸກເຮຮາຮ່ວມກັນຈະເລີ່ມຈາງຫາຍໄປ ແລະ ເຫຼືອຢູ່ບໍ່ເທົ່າໃດຄົນ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງໃຜ ພຽງແຕ່ພວກເຮົາເລີ່ມອອກເດີນທາງໄປສູ່ຊີວິດທີ່ກວ້າງຂື້ນເທົ່ານັ້ນເອງ. ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ບາງຄັ້ງບາງຄາວເຮົາກໍ່ຈະຄອຍຫວນນຶກເຖິ່ງຊ່ວງເວລາໃນວັນວານນັ້ນ......ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມໄຮ້ດຽງສາ....ເຫັນແກ່ຕົວ.....ບ້າບໍ....ຊ່າງໄຝ່ຝັນ. ແສງທອງຕອນບ່າຍຫຼອດຜ່ານຕາມຮູປ່ອງຢ້ຽມເຂົ້າມາໃນຫ້ອງຮຽນ ພາໃຫ້ບັນຍາກາດໃນຫ້ອງອົບອຸ່ນແລະຜ່ອນຄາຍຂື້ນ. ເປັນທຳມະດາຂອງເດັກໃນໄວນີ້ທີ່ຈະເບື່ອໜ່າຍກັບການນັ່ງຈົດບົດຮຽນໄປແບບຜ່ານໆ ແລະ ຫາວນອນເປັນຢາວໆ. ທີ່ໂຕະລຳດັບສາມຕິດກັບຝາຂ້າງປະຕູທາງເຂົ້າ ຂ້ອຍກຳລັງຢືນຢູ່ ເພາະຕອບຄຳຖາມທີ່ຄູຍົກຂື້ນບໍ່ໄດ້......."ອ່າ...ເວລາທີ່ເຮົາບໍ່ສາມາດຕອບຄຳຖາມໄດ້ ມັນຮູ້ສຶກເກັງແນວນີ້ເອງ" ຂ້ອຍຄິດກັບຕົນເອງ.........ເວລາຜ່ານໄປບໍ່ຮອດນາທີ ເດັກຫຍິງແປກໜ້າທີ່ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກຢູ່ໂຕະດ້ານໜ້າຂອງຂ້ອຍກໍ່ລຸກຂື້ນ ແລະ ໃຫ້ຄຳຕອບທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຂ້ອຍທວນຄືນຄຳຕອບຂອງລາວໃຫ້ຄູ ແລະ ໝູ່ໃນຫ້ອງຝັງແລ້ວກໍ່ໄດ້ນັ່ງລົງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ ພໍຈື່ໄດ້ອີກທີ ຂ້ອຍ ແລະ ເດັກຫຍິງຄົ...